Inhoudsopgave:
Definitie - Wat betekent Haskell?
Haskell is een open-source functionele computerprogrammeertaal die voor het eerst werd bedacht in 1990. Haskell is vernoemd naar Haskell Curry, een wiskundige en logicus die beroemd is vanwege het creëren van combinatielogica, het primaire concept achter functionele programmeertaal. Haskell wordt ook beschouwd als een puur functionele programmeertaal omdat alle berekeningen worden uitgevoerd op basis van de evaluatie van uitdrukkingen.
Techopedia legt Haskell uit
Haskell neemt al zijn functies en structuur op vanuit een wiskundig systeem, meer specifiek lambda-calculus. De taal werkt op onveranderlijke gegevens en uitdrukkingen, waarbij de primaire structuur van het programma behouden blijft met behoud van de gewijzigde structuur. Enkele van de belangrijkste functies van de programmeertaal Haskell zijn de implementatie van:
- Lazy Evaluation / Lazy: De evaluatie van uitdrukkingen wordt tegengehouden totdat andere berekeningen / uitdrukkingen dit vereisen.
- Polymorfisme: het type waarde kan een ander type zijn of kunnen zijn, afhankelijk van hoe het in de functionele context wordt gebruikt.
- Statisch getypeerd: alle fouten in een programma kunnen worden gecontroleerd vóór uitvoering of uitvoeringstijd.
